tBTC (TBTC) — kurs i cena w PLN

tBTC można kupić na głównych giełdach kryptowalut, w tym na Binance, Kraken i Coinbase. Alternatywnie, token można uzyskać poprzez mint na oficjalnej platformie tBTC, deponując prawdziwe bitcoiny. Przed zakupem warto porównać opłaty na różnych platformach oraz sprawdzić dostępne pary handlowe.

Historia tBTC#

tBTC powstało jako projekt firmy Thesis, założonej przez Matta Luongo i Corbina Pona. Token zadebiutował jako pierwsza aplikacja zbudowana na protokole Keep Network, którego zadaniem było umożliwienie bezpiecznego przenoszenia Bitcoina na sieć Ethereum bez konieczności sprzedaży posiadanych BTC. Idea była prosta: właściciel Bitcoina deponuje swoje środki, a w zamian otrzymuje równoważną ilość tBTC w postaci tokenu ERC-20, z którym może swobodnie operować w ramach finansów zdecentralizowanych.

Głównym celem projektu było otwarcie dla posiadaczy BTC dostępu do usług DeFi na Ethereum – takich jak lending, yield farming czy smart kontrakty – przy jednoczesnym zachowaniu pełnej ekspozycji cenowej na Bitcoina. W odróżnieniu od scentralizowanych rozwiązań mostkowych, tBTC od początku stawiało na decentralizację procesu przechowywania zabezpieczeń, choć protokół nie był całkowicie wolny od elementów powierniczych, co stanowi jedno z jego ograniczeń.

Ważnym momentem w historii projektu był rok 2024, kiedy tBTC zostało uruchomione na Starknet – sieci warstwy drugiej opartej na technologii zero-knowledge proof. Posunięcie to rozszerzyło dostępność tokenu poza samą sieć Ethereum i pozwoliło na korzystanie z niższych opłat transakcyjnych. Pod względem wyceny token osiągnął historyczne minimum na poziomie 10 104,30 USD, natomiast rekord wszech czasów ustanowił 6 października 2025 roku, gdy jego cena dotarła do 125 646 USD – wartość ta ściśle odzwierciedlała ówczesny kurs Bitcoina, potwierdzając, że tBTC zachowuje się jak wierne odwzorowanie ceny BTC.

Obecnie tBTC pozostaje jednym z rozpoznawalnych tokenów reprezentujących Bitcoina w środowisku zdecentralizowanych finansów na Ethereum. Jego pozycja rynkowa jest pochodną popularności samego Bitcoina oraz zapotrzebowania na płynność BTC w protokołach DeFi. Warto pamiętać, że korzystanie z tBTC wiąże się z ryzykiem charakterystycznym dla każdego mostu blockchain – w tym zależnością od poprawnego działania protokołu Keep Network oraz wyższymi opłatami sieciowymi typowymi dla Ethereum.

Zalety tBTC#

• •Zdecentralizowana architektura bez powiernika: tBTC eliminuje centralnego custodiana – BTC jest zabezpieczane przez zdecentralizowaną sieć signerów w protokole Keep Network, co oznacza, że żadna pojedyncza firma ani podmiot nie kontroluje zdeponowanych środków.
• •Pełna ekspozycja BTC w ekosystemie DeFi na Ethereum: Posiadacze BTC mogą uczestniczyć w protokołach takich jak Aave, Curve czy Yearn Finance bez konieczności sprzedaży bitcoinów, zachowując jednocześnie ekspozycję na kurs BTC.
• •Parytety 1:1 z BTC: Każdy token tBTC jest zabezpieczony rzeczywistym BTC w stosunku 1:1, co ogranicza ryzyko depeggingu wynikającego z braku pokrycia.
• •Rozszerzenie na Starknet (Layer 2): Protokół wdrożył obsługę Starknet, co obniża koszty transakcji i zwiększa przepustowość dla użytkowników korzystających z tBTC w DeFi.

Wady tBTC#

• •Niska płynność względem WBTC: Wrapped Bitcoin (WBTC) dominuje rynek tokenizowanego BTC z kapitalizacją wielokrotnie wyższą niż tBTC, co przekłada się na lepsze spready i głębsze rynki w przypadku konkurenta.
• •Złożoność techniczna onboardingu: Proces deponowania BTC i mintowania tBTC wymaga interakcji z wieloma kontraktami i signerami, co jest znacznie bardziej skomplikowane niż scentralizowane alternatywy i generuje wyższy próg wejścia dla przeciętnego użytkownika.
• •Ryzyko smart contract: Protokół opiera się na rozbudowanym stosie kontraktów na Ethereum – każda luka w kodzie Keep Network lub samego tBTC może prowadzić do utraty zdeponowanych BTC, co potwierdza historia exploitów w podobnych protokołach DeFi.
• •Ograniczona adopcja i widoczność rynkowa: Brak powszechnie dostępnych danych o kapitalizacji rynkowej i wolumenie obrotu sugeruje marginalne wykorzystanie protokołu w porównaniu do innych rozwiązań cross-chain, co może przekładać się na niską zachętę dla nowych signerów do zabezpieczania sieci.